Dlaczego na PS4 tak szybko kończy się miejsce i co chcesz osiągnąć
Celem jest zwolnienie kilku–kilkunastu gigabajtów miejsca na dysku PS4 bez kasowania ulubionych gier i jednoczesne uporządkowanie systemu. Chodzi o to, by zrozumieć, co faktycznie zajmuje przestrzeń, posprzątać bezpieczne “śmieci” i tak ustawić konsolę, żeby komunikat “Brak miejsca na instalację” pojawiał się jak najrzadziej.
Żeby to się udało, trzeba przestać patrzeć na dysk jak na jedną wielką liczbę gigabajtów, a zacząć rozróżniać: instalacje gier, aktualizacje, dodatki, klipy wideo, zrzuty ekranu, zapisy, dane systemowe i różne resztki po starych aplikacjach. Po kilku konkretnych działaniach zwykle da się odzyskać od kilku do nawet kilkudziesięciu GB bez utraty żadnej gry.
Słowa kluczowe: zarządzanie pamięcią PS4, czyszczenie pamięci podręcznej PS4, usuwanie danych aktualizacji PS4, przenoszenie gier na dysk zewnętrzny PS4, zapisy stanu gry PS4 kopia zapasowa, usuń zrzuty ekranu i klipy PS4, baza danych PS4 przebudowa, optymalizacja ustawień pobierania PS4, zwalnianie miejsca bez kasowania gier, automatyczne pobieranie aktualizacji PS4, błąd brak miejsca na dysku PS4
Co tak naprawdę zajmuje miejsce na dysku PS4
Jak czytać statystyki pamięci w menu konsoli
Pierwszy krok do sensownego zwalniania miejsca na dysku PS4 to sprawdzenie, co dokładnie zajmuje przestrzeń. Menu konsoli ma do tego całkiem przyzwoite narzędzie, ale wielu użytkowników klika tam rzadko albo wcale.
Aby zobaczyć strukturę zajętości dysku PS4:
- wejdź w Ustawienia,
- przejdź do Pamięć masowa,
- wybierz Pamięć masowa systemu (lub odpowiedni dysk, jeśli używasz zewnętrznego).
PS4 pokaże kilka kategorii: Aplikacje (głównie gry i programy), Zapisane dane (save’y), Zrzuty ekranu i klipy wideo, a także inne pozycje systemowe. Po wejściu w każdą kategorię można zobaczyć bardziej szczegółową listę, posortowaną wg zajmowanego miejsca.
Mit, który często się powtarza: “nie da się sprawdzić, co żre miejsce, bo PS4 pokazuje tylko ogólną liczbę”. W praktyce konsola pokazuje całkiem szczegółową tabelkę, tylko trzeba dotrzeć do kilku ekranów w głąb ustawień.
Różnica między grą, danymi dodatkowymi a innymi plikami
PS4 traktuje różne typy danych inaczej. Dla porządku warto je rozróżnić:
- Aplikacje – to przede wszystkim zainstalowane gry i aplikacje (np. YouTube, Netflix). Tu lądują główne pliki gry, patche, część DLC i dodatków.
- Zapisane dane – pliki z Twoim postępem: sejwy, ustawienia w grach, profile. Zajmują zwykle niewiele (od kilkudziesięciu KB do kilkudziesięciu MB na tytuł).
- Zrzuty ekranu i klipy wideo – wszelkie screeny, krótkie nagrania, całe mecze z FIFA nagrane przypadkiem, transmisje.
- Inne dane – tu potrafią siedzieć różne śmieci: resztki po aktualizacjach, bufor pobierania, czasami uszkodzone wpisy.
Kluczowe jest zrozumienie, że same “gry” to nie wszystko. W kategorii Aplikacje często siedzą też ogromne patche i DLC, które można częściowo okiełznać, a w kategorii zrzutów – nagrania, o których dawno zapomniałeś, a które potrafią ważyć więcej niż jedna mniejsza gra.
Gdzie sprawdzić dokładne zajętości konkretnych pozycji
Żeby zobaczyć, ile miejsca zajmuje pojedyncza gra lub aplikacja, w menu pamięci masowej:
- wejdź w Aplikacje,
- poczekaj, aż lista się załaduje (przy większej liczbie gier może to chwilę zająć),
- spójrz na rozmiary pod nazwami tytułów – lista zwykle jest już posortowana od największych do najmniejszych.
Podobnie z zapisami i zrzutami: wystarczy wejść w odpowiednią kategorię i zobaczyć rozmiary per gra. Daje to bardzo szybki obraz, co jest największym winowajcą. Czasem okazuje się, że to nie blockbuster 100 GB jest problemem, tylko trzy inne gry “live service” po kilkadziesiąt GB każda, razem z sezonowymi danymi, które dawno przestałeś uruchamiać.
Mit: “same gry zajmują wszystko” – co naprawdę zjada dysk
Mit wygląda tak: “Gry są wielkie, one same zajmują cały dysk. Nic z tym nie zrobię, nie kasując tytułów”. Rzeczywistość: w bardzo wielu przypadkach ogromny udział w zapchaniu dysku mają:
- aktualizacje i patche,
- DLC, które kiedyś testowałeś i już do nich nie wracasz,
- klipy wideo nagrywane automatycznie w tle,
- stare dema, bety, aplikacje, których w ogóle nie kojarzysz.
Przykładowo: gra zajmuje w opisie 40 GB, ale ma kilka sezonów, aktualizacje, tekstury HD i dodatkowe języki. Realnie, w zakładce Aplikacje, może nagle okazać się, że waży ponad 80 GB. Do tego kilkanaście gigabajtów klipów z tej gry w galerii i nagle połowa dysku znika.
Przykład: gra 40 GB, a obok 20 GB “niewidzialnych” danych
Wyobraź sobie grę A, która na pudełku (albo w PS Store) ma informację: “wymagane minimum 40 GB”. Instalujesz ją na PS4, grasz przez kilka lat, wychodzą aktualizacje, eventy, być może dokupujesz jakiś dodatek. W międzyczasie konsola regularnie nagrywa powtórki, gole, śmieszne akcje, czasem włączasz transmisję.
Po dwóch latach wchodzisz do Pamięć masowa systemu → Aplikacje i widzisz:
Gra A – 72 GB. Do tego w zakładce zrzutów i klipów Gra A – 18 GB.
Łącznie robi się 90 GB. Pierwotne 40 GB to już od dawna tylko teoria. Kto patrzy wyłącznie na pierwszą liczbę, ma wrażenie, że “dysk zjadają gry”, a w praktyce ogromny udział mają dodatkowe dane, które można sprytnie ograniczyć lub przenieść, nie kasując samej gry.
Szybkie porządki: co można usuwać bez ryzyka utraty gier
Dane, które są w pełni “do odtworzenia”
Na PS4 istnieje kilka kategorii danych, które są w 100% odtwarzalne, czyli można je bezpiecznie usunąć, bo w razie potrzeby system sam je pobierze lub odtworzy z płyty. Te dane to m.in.:
- pliki aktualizacji gier (jako osobne pobrane archiwa),
- część tymczasowych danych instalacyjnych,
- stare instalacje gier, które już skasowałeś, ale pozostały po nich resztki,
- nieużywane dema, bety, wersje testowe.
Tego typu dane znikają bez wpływu na Twoje sejwy, a w razie powrotu do danej gry PS4 po prostu pobierze aktualny patch lub pozwoli ponownie zainstalować pliki z płyty.
Dane aktualizacji i pliki instalacyjne patchy – kiedy można je skasować
Kiedy gra jest zainstalowana i zaktualizowana, część archiwalnych danych aktualizacji może wciąż siedzieć w systemie. Zdarza się też, że aktualizacja nie została poprawnie zakończona, a plik instalacyjny (czasem kilka GB) został na dysku jako uszkodzony element.
Jak zidentyfikować takie dane:
- jeśli w menu Powiadomienia → Pobieranie widzisz stare, nieudane aktualizacje, usuń je z listy;
- jeśli w bibliotece gier pojawiają się pozycje oznaczone jako Uszkodzone, usuń je – to zwykle niepełne instalacje.
System psuje się rzadziej, niż głoszą fora. Częściej problemem są pozostawione pliki instalacyjne i resztki, które nie są już potrzebne, ale wciąż zabierają kilka gigabajtów.
Zbędne dane instalacyjne gier usuniętych dawno temu
Czasem użytkownicy kasują grę np. z biblioteki, ale część danych siedzi dalej w kategorii Inne lub jako niepowiązane pliki. Jeśli komunikat o braku miejsca wciąż się pojawia, a liczby się nie zgadzają, warto:
- sprawdzić w Pamięć masowa → Aplikacje, czy na pewno dana gra zniknęła,
- przejrzeć zakładkę Inne; jeśli jest podejrzanie duża, to kandydat do przebudowy bazy danych (o tym dalej),
- usunąć wszelkie wersje demo lub bety powiązane z dawno usuniętą pełną wersją.
Częsty scenariusz: ktoś testował otwartą betę gry X, która miała kilkanaście GB. Beta dawno nie działa, pełna gra go nie interesuje, ale pliki bety siedzą na dysku. Usunięcie takich pozostałości to najszybsze “odzyskanie” miejsca, które nie ma żadnego wpływu na resztę biblioteki.
Mini-dema, bety, aplikacje wideo – pozornie niewinne pożeracze miejsca
Dema, bety i aplikacje wideo mają jedną cechę: instaluje się je szybko i bez refleksji. Zobaczysz ciekawą betę – pobierasz. Ktoś powie o nowej aplikacji streamingowej – pobierasz. Problem w tym, że wiele z nich waży więcej, niż się spodziewasz.
W zakładce Aplikacje przyjrzyj się dokładnie pozycjom spoza głównej listy gier. Często okaże się, że:
- stare demo dużej gry ma ponad 10 GB,
- instalator testowej wersji ma kilka GB, choć była to tylko “chwilka zabawy”,
- aplikacje VOD przechowują lokalne dane (cache, obrazy), co też rośnie z czasem.
Usunięcie tych elementów zwykle nie ma żadnego skutku ubocznego. Gdy ponownie będą potrzebne, możesz je ściągnąć raz jeszcze, a do tego czasu kilka–kilkanaście GB zostaje zwolnione.
Mit: “nie wolno nic usuwać z pamięci, bo konsola się popsuje”
Ten mit pojawia się zaskakująco często. PS4 jest zaprojektowane tak, żeby bezpiecznie kasować aplikacje, zrzuty, klipy i część danych systemowych z poziomu oficjalnego menu. Jeśli usuwasz coś przez opcję Usuń w interfejsie, a nie kombinujesz z plikami przez komputer, nie ma ryzyka “zepsucia” konsoli.
Rzeczy, których nie należy ruszać, są schowane głębiej albo oznaczone jako dane systemowe. Zwykły użytkownik, trzymając się tylko menu Ustawienia → Pamięć masowa, ma dostęp głównie do informacji i plików przeznaczonych właśnie do zarządzania. Usuwanie przez to menu jest zaplanowanym sposobem utrzymania porządku, a nie ryzykownym eksperymentem.
Zrzuty ekranu, klipy i transmisje – cichy pożeracz gigabajtów
Jak znaleźć galerię zrzutów i klipów wideo PS4
PS4 bardzo zachęca do dzielenia się momentami z gier. Przycisk Share / Create jest pod ręką, nagrywanie w tle może być włączone, screeny robi się jedną kombinacją. To wygodne, ale ma cenę – gigabajty materiałów, o których zapomina się po tygodniu.
Aby dostać się do galerii:
- z ekranu głównego przejdź do aplikacji Galeria zrzutów (Capture Gallery),
- lub wejdź przez Biblioteka → Aplikacje → Galeria zrzutów,
- albo w Ustawienia → Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu → Zrzuty ekranu i klipy wideo.
W Galerii możesz filtrować materiały po grach i typach (zrzuty vs klipy). To najlepsze miejsce do zorientowania się, które tytuły “produkują” najwięcej gigabajtów filmów.
Porządkowanie materiałów wg gry, rozmiaru i daty
Po wejściu do Galerii warto od razu przełączyć się na widok według gry. Wtedy każda gra ma własny folder, a Ty możesz od razu namierzyć te, w których spędzasz najwięcej czasu – a więc prawdopodobnie też takie, dla których PS4 zrobiło najwięcej klipów.
Praktyczny sposób porządkowania:
- wejdź do folderu gry, którą grasz najczęściej (np. shooter online, FIFA),
- posortuj lub po prostu przejrzyj pliki i zacznij od najstarszych, których i tak nie pamiętasz,
- zaznacz wiele klipów jednocześnie (opcja Zaznacz wiele / Select multiple) i usuń hurtowo, zamiast bawić się w pojedyncze kasowanie.
Automatyczne nagrywanie a ręczne klipy – co naprawdę zostawić
Najbardziej “tuczące” są klipy nagrywane automatycznie w tle – krótkie fragmenty po golach, fragach, zakończeniach misji. Pojedynczy film wygląda niewinnie, ale setki takich klipów z kilku gier potrafią wyjeść dziesiątki gigabajtów.
Sensowna taktyka to rozróżnienie dwóch typów materiałów:
- klipy “jednorazowe” – powtórki z codziennej gry, których już nawet nie kojarzysz; to główny kandydat do masowego usuwania,
- klipy “pamiątkowe” – pierwsza platyna, finał kampanii, wygrany turniej ze znajomymi; te warto przenieść, a dopiero potem kasować z konsoli.
Mit brzmi: “jak zacznę sprzątać klipy, na pewno usunę coś ważnego”. W praktyce wystarczy przejrzeć kilka miniaturek – większość materiałów to powtarzalne akcje z multi, o których dawno zapomniałeś. Zostaw kilka najlepszych, reszta to balast.
Przenoszenie zrzutów i klipów na pendrive lub dysk zewnętrzny
Zanim zaczniesz hurtowo kasować, lepiej zabezpieczyć to, co faktycznie chcesz zachować poza PS4. System pozwala wygodnie zgrać screeny i wideo na nośnik USB.
Krok po kroku wygląda to tak:
- podłącz pendrive lub dysk zewnętrzny z formatowaniem FAT32 albo exFAT,
- wejdź w Ustawienia → Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu,
- przejdź do Zrzuty ekranu i klipy wideo, wybierz grę lub folder,
- użyj opcji Kopiuj na urządzenie USB i zaznacz wiele plików na raz.
Po zakończeniu kopiowania możesz spokojnie usunąć te same pliki z PS4, zwalniając miejsce bez utraty wspomnień. Dla porządku dobrze jest od razu posegregować je na komputerze – osobne foldery dla gier, roku, typu materiału znacznie ułatwiają późniejsze szukanie konkretnego klipu.
Ograniczenie długości klipów i jakości nagrań
PS4 domyślnie nagrywa w dość wysokiej jakości i trzyma w pamięci długie fragmenty rozgrywki. To wygodne, jeśli montujesz filmy, ale jeśli używasz klipów tylko towarzysko, to marnowanie gigabajtów.
Ustawienia nagrywania znajdziesz po wciśnięciu przycisku Share / Create i wybraniu opcji związanych z udostępnianiem lub transmisją. W konfiguracji zrzutów i klipów możesz m.in.:
- zmienić maksymalną długość klipu (np. z 15 minut na 5 minut),
- obniżyć jakość / rozdzielczość wideo, jeśli nie potrzebujesz Full HD dla krótkich powtórek,
- wyłączyć automatyczne zapisywanie określonych wydarzeń, jeśli gra na to pozwala.
Rzeczywistość wygląda tak: krótsze klipy są często ciekawsze (same esencje akcji), a jednocześnie zajmują ułamek miejsca. To prosta regulacja, która działa od razu na przyszłe nagrania.
Wyłączanie lub ograniczanie automatycznego nagrywania transmisji
Transmisje i streaming to osobna kategoria. Jeśli prowadzisz live’y prosto z PS4, system może lokalnie buforować część materiału lub tworzyć zrzuty. Kiedy robisz to regularnie, w tle rośnie całkiem pokaźny zbiór plików.
W ustawieniach transmisji (po wejściu przez przycisk Share / Create) sprawdź, czy:
- nagrywasz lokalną kopię streamu, mimo że nie jest ci do niczego potrzebna,
- system nie tworzy automatycznych klipów za każdym razem, gdy startujesz lub kończysz transmisję,
- masz włączone zapisywanie archiwum transmisji w pełnej jakości.
Jeżeli streamujesz okazjonalnie dla znajomych, zrezygnuj z zapisywania archiwów na PS4. Zostaw ewentualnie archiwizację po stronie platformy (Twitch, YouTube), a konsola niech będzie tylko “nadajnikiem”. To realnie zmniejsza tempo zapychania dysku bez ruszania żadnej gry.
Dane zapisów gier – jak je zabezpieczyć i zwolnić lokalne miejsce
Sejwy to świętość, ale nie muszą leżeć wyłącznie na PS4
Mit jest prosty: “Jak zacznę sprzątać dane, stracę sejwy”. Z technicznego punktu widzenia sejwy są jednym z najbezpieczniejszych elementów – można je eksportować, kopiować w chmurę, przenosić na USB. Dopiero ich ręczne skasowanie faktycznie usuwa postępy.
Sejwy zajmują zaskakująco mało miejsca w porównaniu z grami, ale przy ogromnej bibliotece i latach grania potrafią sięgnąć kilku gigabajtów. Dodatkowo niektóre tytuły (szczególnie sportowe czy z edytorami) tworzą bardzo duże pliki zapisu, często po kilkaset megabajtów.
Przegląd i ręczne usuwanie starych zapisów gry
Przed kopiowaniem sejwów dobrze zrobić przegląd tego, co w ogóle trzymasz. Na PS4 zrobisz to w:
- Ustawienia → Zarządzanie zapisanymi danymi w pamięci masowej systemu,
- dalej wejdź w Zapisane dane w pamięci masowej systemu,
- wybierz opcję Usuń, aby zobaczyć listę gier z zapisanymi danymi.
W każdej pozycji zobaczysz pojedyncze pliki wraz z rozmiarem i datą. Rozsądne podejście:
- usuń sejwy z gier, do których nie planujesz wracać w ogóle,
- pozbądź się nadmiarowych slotów – np. 20 zapisów z jednego RPG, gdy i tak używasz ostatnich dwóch,
- zostaw choć jeden “główny” zapis z tytułów, co do których masz choć cień wątpliwości.
Niektóre gry tworzą automatyczne backupy zapisów (np. przed ważnymi decyzjami). Po skończeniu fabuły te kopie nie mają już żadnej realnej funkcji. Kasując je, nie ruszasz właściwego progresu, a uwalniasz sporo miejsca.
Kopia sejwów w chmurze PS Plus
Jeśli korzystasz z PS Plus, masz dostęp do przestrzeni w chmurze przeznaczonej wyłącznie na sejwy. To najwygodniejszy sposób zabezpieczenia postępów bez trzymania wszystkiego na dysku konsoli.
Aby wysłać sejwy do chmury:
- wejdź w Ustawienia → Zarządzanie zapisanymi danymi w pamięci masowej systemu,
- wybierz Zapisane dane w pamięci masowej systemu → Przekaż do pamięci masowej online,
- zaznacz gry, których sejwy chcesz umieścić w chmurze (można zaznaczać hurtowo).
Po zakończeniu transferu możesz przejrzeć lokalne sejwy i zdecydować, czy część z nich usunąć z konsoli. Kluczowe jest to, by nie pozbywać się ostatniego, aktualnego zapisu – reszta (stare sloty, auto-save’y z początkowych rozdziałów) to tylko archiwum.
Jeśli kiedyś wrócisz do gry lub kupisz PS5, sejwy z chmury można będzie w prosty sposób pobrać z powrotem. To działa jak dodatkowy “magazyn”, który nie zjada miejsca na głównym dysku.
Eksport zapisów gier na pendrive
Gdy nie korzystasz z PS Plus lub chcesz mieć fizyczne kopie sejwów pod ręką, sięgnij po export na USB. Procedura jest bardzo podobna do chmury:
- podłącz pendrive / dysk USB,
- przejdź do Ustawienia → Zarządzanie zapisanymi danymi w pamięci masowej systemu,
- wybierz Zapisane dane w pamięci masowej systemu → Skopiuj na nośnik pamięci USB,
- zaznacz wybrane gry lub wszystkie sejwy.
Po skopiowaniu możesz skasować część zapisów z samej konsoli, szczególnie z gier ukończonych dawno temu. W razie potrzeby wystarczy ten sam nośnik podłączyć do PS4 i użyć opcji Skopiuj z nośnika pamięci USB, aby przywrócić postępy.
Rzeczywista oszczędność miejsca z samych sejwów nie zawsze będzie spektakularna, ale przy wielu latach grania i dziesiątkach tytułów robi różnicę – szczególnie gdy kilka “tytułów-specjalistów” ma chore wręcz rozmiary zapisów.
Sprytne korzystanie z dysku zewnętrznego bez pożerania miejsca wewnętrznego
Dysk zewnętrzny jako “magazyn gier”, a nie śmietnik
Rozszerzenie pamięci przez USB często kończy się tak samo jak z dyskiem wewnętrznym – szybko się zapełnia, bo brak planu. Najsensowniejsze podejście to potraktowanie zewnętrznego dysku jako oddzielnej półki:
- gry, w które grasz teraz – na dysku wewnętrznym,
- gry, do których zaglądasz od czasu do czasu – na zewnętrznym,
- gry “na kiedyś” – jedynie w bibliotece, bez instalacji.
Mit jest taki, że “więcej pamięci zawsze rozwiązuje problem”. W praktyce, jeśli nie zaczniesz decydować, które tytuły mają prawo siedzieć na głównym dysku, nawet 4 TB zewnętrznej pamięci zapchasz śmieciami i duplikatami.
Instalowanie nowych gier bez zjadania dysku systemowego
Po sformatowaniu dysku zewnętrznego jako rozszerzenia pamięci dla PS4 (przez Ustawienia → Urządzenia → Urządzenia pamięci masowej USB) możesz wybrać, gdzie mają lądować nowe instalacje. Najlepiej od razu ustawić dysk zewnętrzny jako domyślną lokalizację dla nowych gier, a wewnętrzny zostawić pod te tytuły, które faktycznie chcesz mieć “pod ręką”.
W ustawieniach pamięci masz do dyspozycji:
- opcję ustawienia rozszerzonej pamięci masowej jako domyślnej,
- możliwość ręcznego przenoszenia konkretnych gier z dysku wewnętrznego na zewnętrzny i odwrotnie.
Jeśli zaczyna brakować miejsca na dysku systemowym, zamiast kasować gry, po prostu:
- przejdź do Ustawienia → Pamięć masowa,
- wybierz Pamięć masowa systemu → Aplikacje, zaznacz wybraną grę,
- użyj opcji Przenieś do rozszerzonej pamięci masowej.
Operacja trwa krócej niż ponowna instalacja z płyty czy pobieranie z PS Store, a gra przestaje zajmować miejsce na głównym dysku. Nadal jest dostępna – tylko uruchamiana z innego nośnika.
Unikanie podwójnych instalacji i zbędnych wersji językowych
Niektóre gry (szczególnie te z fizycznych wydań plus cyfrowych dodatków) potrafią mieć na konsoli podwójne wpisy lub osobne pakiety językowe. Zdarza się też, że po aktualizacjach zostaje stara wersja języka lub komponentu multiplayer, którego w ogóle nie używasz.
Warto rzucić okiem na:
- listę dodatków w Opcjach gry → Zarządzaj dodatkami,
- wpisy typu “pakiet językowy”, “tekstury wysokiej rozdzielczości”, “tryb VR”, jeśli z nich nie korzystasz,
- czy w pamięci nie widnieją osobno wersje gry z różnych regionów (np. inne wydanie płytowe vs cyfrowe).
Jeżeli grasz tylko po polsku lub angielsku, a zainstalowane są dodatkowo inne języki, ich usunięcie niczego nie popsuje, a reputację “pożeracza” miejsca często mają właśnie wielojęzyczne produkcje AAA.
Odłączanie dysku zewnętrznego bez utraty danych
Część osób boi się korzystać z zewnętrznego dysku, bo “jak go odłączę, to coś się zepsuje”. System jest jednak zaprojektowany tak, by bezpiecznie odmontować pamięć USB, jeśli robi się to poprawnie:
- z menu głównego przejdź do Ustawienia → Urządzenia → Urządzenia pamięci masowej USB,
- wybierz swój dysk, użyj opcji Zatrzymaj używanie rozszerzonej pamięci masowej,
- dopiero po komunikacie o bezpiecznym odłączeniu wyjmij kabel USB.
Dopóki trzymasz się tego schematu, nie ma ryzyka utraty gier czy ich uszkodzenia. Po ponownym podłączeniu dysku wszystkie tytuły wracają na listę gotowych do uruchomienia.
Aktualizacje, patche i DLC – jak ograniczyć ich apetyt na gigabajty
Automatyczne pobieranie aktualizacji – kontrola zamiast pełnego “auto”
PS4 chętnie dba o aktualność gier, ale domyślne ustawienia mają jedną wadę: konsola pobiera wszystko, co się pojawi, nawet gdy od miesięcy nie uruchamiałeś danego tytułu. Przy dużych patchach sezonowych to prosta droga do zapchania dysku.
Aby ograniczyć ten mechanizm, możesz:
Ręczne blokowanie łatek do gier, w które już nie grasz
Automatyczne aktualizacje to wygoda, ale przy “martwych” tytułach generują tylko śmieci. Jeśli wiesz, że do jakiejś gry raczej nie wrócisz w najbliższym czasie, lepiej mieć nad nią pełną kontrolę. Prosty schemat wygląda tak:
- w Ustawienia → System → Automatyczne pobieranie zostaw auto-aktualizacje włączone tylko wtedy, gdy naprawdę ich potrzebujesz,
- gry, do których wracasz regularnie (np. sieciowe), aktualizuj na bieżąco,
- gry single player skończone dawno temu – aktualizuj ręcznie wyłącznie przed planowanym powrotem.
Jeśli chcesz całkowicie zatrzymać przypominanie o łatkach do konkretnej gry, najskuteczniejszą metodą bywa jej przeniesienie na dysk zewnętrzny albo czasowe usunięcie – ale tylko wtedy, gdy masz szybki dostęp do ponownego pobrania (światłowód, biblioteka cyfrowa). Mit jest taki, że “gra musi być zawsze w najnowszej wersji, bo inaczej się posypie”. Przy tytułach single player często spokojnie można zostać na stabilnym patchu, który działa dobrze na twojej konsoli.
Kontrola DLC i sezonowych pakietów
Dodatki sezonowe i DLC potrafią rozrosnąć grę o kilkadziesiąt gigabajtów. Problem w tym, że po skończeniu danego sezonu czy kampanii te dane często tylko leżą. W wielu grach możesz je wyłączyć lub usunąć osobno:
- najeżdżasz na ikonę gry, wciskasz Options,
- wybierasz Zarządzaj dodatkami,
- odznaczasz / usuwasz pakiety, z których już nie korzystasz (sezony, paczki map, tryby).
Przykład z praktyki: ktoś gra tylko w kampanię, ale zainstalował pełen pakiet multiplayer + paczki map, “bo były w zestawie”. Tak naprawdę kilkadziesiąt gigabajtów siedzi tylko po to, żeby widniała ikonka trybu online. W takiej sytuacji sensowniejsze jest pozostawienie samej kampanii.
Rzeczywistość jest taka, że większość sieciowych gier sezonowych rotuje zawartością. Gdy nie grasz od miesięcy, lepiej skasować ciężkie sezony i zainstalować wszystko od nowa dopiero wtedy, gdy faktycznie wrócisz. Zazwyczaj i tak czeka cię wtedy pobranie świeżego, zbiorczego patcha.
Oczyszczanie resztek po nieudanych lub przerwanych aktualizacjach
Zdarza się, że pobieranie łatki zostanie przerwane – brak internetu, błąd, brak miejsca. System zwykle potrafi sam posprzątać niedokończone pliki, ale nie zawsze robi to od razu. Jeśli aktualizacja wciąż widnieje na liście powiadomień, a gra nie chce się zaktualizować, spróbuj:
- usunąć powiadomienie z błędem pobierania,
- zrestartować konsolę,
- wymusić ponowne sprawdzenie aktualizacji z poziomu opcji gry (przycisk Options → Sprawdź aktualizację).
W skrajnych przypadkach pomaga całkowite usunięcie gry wraz z dodatkami i ponowna instalacja od zera. Jest to bardziej radykalne, ale likwiduje “osierocone” resztki patchy, które system potrafi liczyć jako zajęte miejsce, mimo że nie są powiązane z działającą już instalacją.
Przebudowa bazy danych PS4 – porządek bez kasowania gier
Czym jest baza danych i dlaczego potrafi “puchnąć”
Baza danych PS4 to coś w rodzaju spisu treści całego dysku. Zawiera informacje o tym, gdzie leżą poszczególne pliki, jakie są skróty, miniatury, dane aktywności, listy trofeów, historię odpalanych aplikacji. Z czasem – po setkach aktualizacji, instalacji i usunięć – ten spis robi się bałaganem.
Mit brzmi: “przebudowa bazy danych to format dysku i utrata wszystkiego”. W rzeczywistości jest odwrotnie – ta funkcja ma uporządkować to, co już jest na dysku, nie kasując gier ani sejwów. Usuwane są głównie zbędne wpisy, duplikaty i śmieciowe indeksy.
Jak uruchomić przebudowę bazy danych krok po kroku
Operacja odbywa się z poziomu trybu bezpiecznego (Safe Mode). Cały proces wygląda tak:
- Wyłącz PS4 całkowicie (nie tryb spoczynku – konsola ma być wyłączona).
- Przytrzymaj przycisk zasilania, aż usłyszysz dwa sygnały dźwiękowe (drugi po kilku sekundach) i wtedy puść przycisk.
- Podłącz pad kablem USB i wciśnij przycisk PS.
- Z listy opcji wybierz 5. Przebuduj bazę danych.
Czas trwania zależy od stopnia bałaganu i wielkości dysku – od kilku minut do znacznie dłużej przy zapchanych nośnikach. W trakcie operacji konsola może wydawać się “zamrożona”, ale dopóki pasek postępu się przesuwa, wszystko jest w porządku.
Co faktycznie zyskujesz po przebudowie bazy danych
Efekt nie zawsze widać jako nagły skok wolnego miejsca o dziesiątki gigabajtów, chociaż niektórzy zobaczą kilka dodatkowych gigabajtów właśnie po usunięciu nadmiarowych indeksów. Istotniejsze korzyści są inne:
- szybsze wczytywanie menu i bibliotek,
- mniej błędów przy instalacjach i aktualizacjach,
- mniejsza szansa na sytuacje, w których gra “niby jest”, ale nie da się jej włączyć,
- lepsze raportowanie realnie zajętego miejsca przez system.
Rzeczywistość jest taka, że przebudowa bazy nie zastąpi większego dysku ani nie skompresuje gier magicznie. Porządkuje natomiast to, co już masz, usuwa ukryte “śmieci” systemowe i naprawia indeksy, które czasem zawyżają lub zaniżają użycie powierzchni.
Kiedy warto przeprowadzić przebudowę bazy danych
Nie ma sensu robić tego codziennie. Dobrą praktyką jest uruchamianie przebudowy w kilku typowych sytuacjach:
- po większej “akcji sprzątania” – masowych usunięciach gier, dodatków, klipów,
- gdy widzisz rozjazd między tym, co pokazuje Pamięć masowa, a tym, co realnie masz zainstalowane,
- jeśli gry zaczynają dłużej się wczytywać, menu przycina, a dysk ewidentnie mieli bez powodu,
- po kilku latach intensywnego użytkowania – jako profilaktyka.
Niektórzy podchodzą do przebudowy jak do ostatecznej deski ratunku przy błędach. Tymczasem używana raz na kilka miesięcy potrafi po prostu utrzymać porządek i zmniejszyć ryzyko poważniejszych problemów z systemem plików.
Granica między przebudową bazy a pełnym formatem
Na tym etapie dobrze rozróżnić dwie rzeczy, które wiele osób wrzuca do jednego worka:
- Przebudowa bazy danych – nie usuwa gier ani sejwów, porządkuje tylko sposób, w jaki system je widzi.
- Pierwotne ustawienia systemowe / Inicjalizacja PS4 – to już faktyczne czyszczenie konsoli, reset ustawień, często z utratą danych z dysku.
Mit: “jak wejdę w tryb bezpieczny, na pewno coś przypadkiem skasuję”. Dopóki wybierasz wyłącznie opcję przebudowy bazy i dokładnie czytasz komunikaty na ekranie, nie formatujesz konsoli. Format pojawia się w osobnych opcjach, opatrzonych ostrzeżeniami o usuwaniu wszystkich danych.
Połączenie sprzątania z innymi metodami oszczędzania miejsca
Przebudowa bazy danych ma największy sens wtedy, gdy nie jest jedynym krokiem. Najlepsze efekty osiągasz, gdy łączysz ją z innymi działaniami:
- usuniesz zbędne klipy, zrzuty ekranu i sejwy-kopie,
- pozbędziesz się nieużywanych DLC i podwójnych wersji językowych,
- przeniesiesz rzadziej używane gry na dysk zewnętrzny,
- a dopiero potem przebudujesz bazę, żeby system poukładał sobie wszystko od nowa.
W takim scenariuszu PS4 dostaje czytelny zestaw danych bez historycznego “błota”. Zajęte miejsce zaczyna zgadzać się z tym, co widzisz w praktyce, a kolejne aktualizacje i instalacje przebiegają sprawniej. Zamiast walczyć z komunikatami o braku miejsca przy każdej nowej grze, odzyskujesz kontrolę bez konieczności wyrzucania ukochanych tytułów z dysku.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jak zwolnić miejsce na dysku PS4 bez kasowania gier?
Najpierw sprawdź dokładnie, co faktycznie zajmuje przestrzeń: Ustawienia → Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu. Wejdź kolejno w Aplikacje, Zapisane dane oraz Zrzuty ekranu i klipy wideo. Widać tam rozmiar każdej gry, dodatków i multimediów – zwykle lista jest posortowana od największych do najmniejszych pozycji.
Bez kasowania samych gier da się odzyskać miejsce, usuwając m.in. stare pliki aktualizacji, nieużywane dema i bety, nieudane lub uszkodzone pobrania oraz duże klipy wideo i zrzuty ekranu. Rzeczywistość jest taka, że często wystarczy posprzątać nagrania i resztki po patchach, żeby odzyskać nawet kilkanaście gigabajtów, a biblioteka gier zostaje nietknięta.
Co najbardziej zjada miejsce na dysku PS4 poza samymi grami?
Poza bazową instalacją gry najwięcej miejsca potrafią zajmować aktualizacje (patche), DLC, sezonowe dane oraz automatycznie nagrywane klipy wideo. Typowa sytuacja: gra, która na pudełku ma 40 GB, po kilku latach aktualizacji i dodatków waży na liście Aplikacje ponad 70 GB, a w zakładce zrzutów i klipów ma jeszcze kilkanaście gigabajtów powtórek.
Mit jest taki, że “to gry same w sobie są za duże i nic się nie da zrobić”. W praktyce bardzo często wystarczy przejrzeć kategorię Zrzuty ekranu i klipy wideo oraz usunąć stare bety, dema i testowe aplikacje, żeby odzyskać dużą część zajętego miejsca – bez ruszania podstawowych instalacji gier.
Czy mogę usuwać aktualizacje gier na PS4, żeby zwolnić miejsce?
Możesz bezpiecznie usuwać nieudane lub uszkodzone pliki aktualizacji, bo nie są one potrzebne do działania gry. Wejdź w Powiadomienia → Pobieranie i usuń wszystkie stare, zakończone błędem aktualizacje. Jeśli w bibliotece widzisz pozycje oznaczone jako Uszkodzone, usuń je – to niedokończone instalacje lub resztki patchy.
Gotowych, poprawnie zainstalowanych aktualizacji jako osobnych plików zwykle już nie widać – ich zawartość jest włączona w dane gry. Rzeczywistość jest taka, że PS4 nie pozwala “odciąć” części patcha, zostawiając grę w połowie zaktualizowaną. Da się jednak pozbyć starych plików instalacyjnych i nieudanych pobrań, które potrafią zajmować kilka gigabajtów zupełnie za darmo.
Czy usuwanie zrzutów ekranu i klipów wideo na PS4 coś realnie daje?
Tak, potrafi dać bardzo dużo, zwłaszcza jeśli regularnie nagrywasz rozgrywkę lub masz włączone automatyczne zapisywanie najciekawszych akcji. Wejdź w Ustawienia → Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu → Zrzuty ekranu i klipy wideo, a następnie sprawdź, które gry mają największe foldery. Wiele osób znajduje tam przypadkowo nagrane całe mecze czy długie sesje z jednej gry, które ważą więcej niż mała produkcja indie.
Mit: “screeny prawie nic nie ważą, nie ma sensu się nimi przejmować”. Rzeczywistość: pojedynczy klip wideo w wysokiej jakości może mieć kilkaset megabajtów, a kilkadziesiąt takich nagrań szybko zamienia się w kilka–kilkanaście gigabajtów. Usunięcie tylko najstarszych lub najmniej potrzebnych klipów często od razu rozwiązuje problem komunikatu o braku miejsca.
Czy przebudowa bazy danych PS4 pomaga odzyskać miejsce na dysku?
Przebudowa bazy danych nie usuwa gier ani zapisów, ale porządkuje sposób, w jaki system widzi pliki na dysku. Może to “uwolnić” miejsce zajmowane przez martwe wpisy, resztki po starych instalacjach czy niespójne dane w kategorii Inne. Jeśli w Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu kategoria Inne jest podejrzanie duża, przebudowa bazy danych to dobry krok.
Aby to zrobić, trzeba uruchomić PS4 w trybie bezpiecznym (Safe Mode) i wybrać opcję “Odbuduj bazę danych”. Mit mówi, że ta funkcja “czyści wszystko jak format” – rzeczywistość jest inna: przebudowa bazy to głównie porządkowanie indeksów, a nie kasowanie zawartości. Użytkownik odczuwa to zwykle jako lekkie przyspieszenie systemu i bardziej realistyczne wartości zajętości dysku.
Co mogę usunąć z PS4, żeby nic nie stracić na stałe?
Bez ryzyka stałej utraty danych możesz usuwać przede wszystkim: nieudane lub uszkodzone aktualizacje (z Powiadomienia → Pobieranie), dema i bety gier, które już nie działają lub Cię nie interesują, tymczasowe wersje gier i aplikacji testowych oraz zrzuty ekranu i klipy wideo, które nie są Ci potrzebne. Te elementy albo da się ponownie pobrać z PS Store/płyty, albo w ogóle nie są niezbędne do działania systemu.
Jeśli chcesz mieć stuprocentowy spokój, zrób kopię zapisów gier w chmurze PS Plus albo na pendrive (Ustawienia → Zarządzanie zapisanymi danymi w pamięci systemu). Wtedy nawet w razie pomyłki możesz wszystko odtworzyć. Przekonanie, że “cokolwiek skasuję, to stracę grę i postęp”, jest przesadzone – trzeba tylko odróżniać sejwy od danych, które system potrafi odtworzyć sam.
Dlaczego PS4 pokazuje „Brak miejsca na dysku”, skoro nie mam dużo gier?
Najczęstsze przyczyny to: ogromne aktualizacje kilku gier-usług (typu gry sieciowe z sezonami), duża liczba klipów wideo z jednej produkcji, resztki po starych instalacjach (bety, dema, testowe wersje), a także niespójne dane w kategorii Inne. W praktyce w Pamięć masowa → Aplikacje często widać po 50–80 GB przy kilku tytułach, które na pudełku miały znacznie mniejsze wymagania.
Mit: “mam mało gier, więc coś musi być zepsute w dysku”. Rzeczywistość jest zwykle nudniejsza – to kombinacja dużych patchy, DLC i nagrań wideo, które przez długi czas rosły w tle. Rozwiązanie to dokładne przejrzenie Aplikacje i Zrzuty ekranu i klipy wideo, usunięcie niepotrzebnych danych, a w razie dużej kategorii Inne – przebudowa bazy danych.
Kluczowe Wnioski
- Żeby sensownie zwolnić miejsce, trzeba najpierw zajrzeć do Ustawienia → Pamięć masowa → Pamięć masowa systemu i sprawdzić szczegółowy podział na aplikacje, zapisy, zrzuty ekranu, klipy i inne dane – PS4 pokazuje to dość dokładnie, mit o „jednej dużej liczbie GB” jest po prostu nieaktualny.
- Sam napis „40 GB” na pudełku gry niewiele znaczy – z czasem dochodzą patche, sezony, DLC i dodatkowe języki, więc tytuł może realnie urosnąć do kilkudziesięciu GB więcej; często to właśnie te „dodatki” i aktualizacje, a nie podstawowa gra, zapychają dysk.
- Ogromne ilości miejsca potrafią zjadać zrzuty ekranu i klipy wideo, zwłaszcza automatycznie nagrywane powtórki i transmisje – czasem jeden często ogrywany tytuł generuje więcej danych w galerii niż waży mała gra.
- Mit: „wszystko zajmują gry, nic się nie da zrobić bez kasowania tytułów”; rzeczywistość: oprócz samych instalacji ogromny udział mają stare dema, bety, nieużywane aplikacje, DLC, do których nie wracasz, oraz resztki danych w kategorii „Inne”. Usunięcie tych śmieci często zwalnia kilka–kilkadziesiąt GB.
- W menu pamięci masowej można podejrzeć zajętość konkretnych gier, zapisów i zrzutów posortowanych od największych – szybkie przejrzenie tej listy zwykle natychmiast pokazuje głównych „pożeraczy” miejsca, np. kilka gier-usług zamiast jednego dużego hitu.
